Gra w kości to najprawdopodobniej najstarsza gra znana człowiekowi. Dotą nie ustalono kiedy, jak i gdzie dokładnie kości zostały wynalezione. Znaleziono jest w grobowcach egipskich, także w kryptach indyjskich. Są dwie ogólnie przyjęte teorie na ten temat. Pierwszą z nich jest to ,iż kości zostały wynalezione przez jedna z cywilizacji Orientu. Druga z hipotez dotyczy tego iż kości były „wymyślane” niezależnie w różnych zakątkach świata. Funkcję kości na początku przyjmowały kości skokowe zwierząt hodowlanych. W Grecji była to rozrywka wyższych klas, którą później przejęli Rzymianie.
W najświatlejszym okresie imperium były one głównym narzędziem hazardu. Rzymianie jako „kości” używali przedmiotów wykonanych z kości, drewna, odlewane z metalu, kamienia. Kości przetrwały do średniowiecza, gdzie stały się jedna z ulubionych gier rycerstwa. Powstały szkoły uczące gry w kości, a także gildie zrzeszające graczy. Nie tylko rycerze w tych czasach oddawali się tej przyjemności, grali także królowie, monarchowie.
Co ciekawe kości w tym okresie służyły się tylko do gry, ale również do wróżb. Kości nabrały nowego wymiaru w dwudziestym wieku, gdy możliwości techniczne manufaktury wzrosły i zaczęto produkować kości mające nawet 100 ścian. Wykorzystuje się je do gier planszowych, strategicznych, fabularnych. Co ciekawe domino, wywodzi się także z gry w kości.
Zobacz także
- Gry hazardowe na pieniądze
Wszyscy mówią o tym, że przyjemność gry na pieniądze, nie dotyczy wcale pieniędzy. Większość osób zgodnie twierdzi, że przyjemność gry polega na samej istocie gry, ...
